Hér eru einkennisbúningar mikið teknir og fólk við hin ýmsu störf klæðist hefðbundnum samóskum fatnaði merktum vinnustaðnum þeirra. Fyrirtækið mitt hefur tekið þetta alla leið.
Hér er lógóið okkar. Það er í laginu eins og blóm sem er mikið notað í skreytingar og efst trónir SPBD.
Eins og sést þá er enginn einn litur ráðandi og það vandar auðvitað valið þegar kemur að því að velja lit á einkennisfatnaðinn. Lausnin á þessum bæ er þó ekki af verri endanum.
Á mánudögum mætir liðið í gulu búningunum.
Þriðjudagar eru grænir dagar. Þessir búningar eru glænýir og ég á einn svona.
Miðvikudagar eru bláir.
Fimmtudagar eru rauðir. Þeir eru orðnir eitthvað pínu upplitaðir, ætli þeim verði ekki skipt út næst.
Föstudagar eru síðan kasjúal - þá mætir fólk bara í sínum eigin fötum til vinnu. Sem sagt alvöru kasjúal föstudagar ekki eitthvað svona sleppa bindina og hneppa frá efstu tölunni kasjúal.
Og að lokum, þetta vídjó er tekið upp á starfsmannafundi sem endaði á því að allir brustu í söng. Svona ættu náttúrulega starfsmannafundir um allan heim að vera. Alltaf.
(Aftur - afsakið gæðin á vídjóinu, myndin er slæm en hljóðið er fínt. Internettengingin bara býður ekki upp á betra en þetta.)
1 comment:
Svo gaman að lesa bloggið þitt aftur. Vinkona mín hér í Japan er einmitt Kiwi-Samoan svo ég hef einstaklega gaman að því að læra aðeins um landið hennar :)
Gangi þér ofsalega vel.
Post a Comment